Bode-Museum, Berlin

W 1897 roku na północnym krańcu Wyspy Muzeów rozpoczęto budowę Muzeum Renesansu, zaprojektowanego przez Eberharda von Ihne. Miało ono otrzymać nazwę na cześć męża cesarzowej Wiktorii, który owdowiał od 1888 roku.

Otwarte w październiku 1904 roku Muzeum Cesarza Fryderyka po raz pierwszy prezentowało malarstwo i rzeźbę – znane wówczas jako „sztuki wysokie” – na równi z innymi, w stylu prezentowanym inaczej niż w tradycyjnych muzeach.

Muzeum zostało poważnie uszkodzone podczas II wojny światowej i było stopniowo odrestaurowywane w latach 1948–1986. W 1956 roku, na cześć założyciela, przemianowano je na Muzeum Bodego, które pod tą nazwą funkcjonuje do dziś. Po zjednoczeniu Berlińskich Muzeów Państwowych budynek przeszedł gruntowną renowację, zgodną z najnowszymi standardami muzealnymi i konserwatorskimi.

Muzeum zostało poważnie uszkodzone podczas II wojny światowej i stopniowo odbudowane w latach 1948–1986. Wbrew pierwotnym planom, budynek, który został ponownie otwarty dla publiczności jesienią 2006 roku, obecnie mieści przede wszystkim kolekcję rzeźb oraz Muzeum Sztuki Bizantyjskiej. Około 150 dzieł z Gemäldegalerie (Galerii Obrazów), mieszczącej się w Kulturforum na Potsdamer Platz od 1998 roku, uzupełnia wystawę rzeźb. Gabinet Monet prezentuje metalową kronikę historii ludzkości w Muzeum Bodego.