PPEPPIIS

Wiele osób w Bangladeszu nadal żyje w skrajnym ubóstwie lub jest zagrożonych popadnięciem w skrajne ubóstwo. Osoby skrajnie ubogie stoją przed poważnymi wyzwaniami związanymi z możliwościami rozwoju głównego nurtu. Wzrost gospodarczy może zmniejszyć skrajne ubóstwo w Bangladeszu w nadchodzącej dekadzie. Jednak związek między wzrostem a ograniczaniem ubóstwa prawdopodobnie osłabnie, ponieważ gospodarka ma trudności z tworzeniem nowych miejsc pracy dla milionów ludzi wchodzących na rynek pracy każdego roku, a wzrost płac na obszarach wiejskich zwalnia. W związku z tym rosnący odsetek skrajnie biednych ludzi będzie musiał stawić czoła trudnej walce, aby połączyć się z szerszymi procesami wzrostu gospodarczego i grozi im pozostanie w tyle, bez możliwości utrzymania i dostępu do podstawowych usług, takich jak opieka zdrowotna i edukacja. Według HIES 2016, Bangladesz wciąż jest domem dla około 36 milionów biednych i 18 milionów skrajnie biednych ludzi. W tym kontekście Fundacja Palli Karma-Sahayak (PKSF) zainicjowała nowy program zatytułowany „Drogi do dobrobytu dla skrajnie biednych ludzi (PPEPP)” ze wspólnym finansowaniem z brytyjskiego Departamentu Rozwoju Międzynarodowego (DFID), teraz nosi on nazwę Zagraniczną Commonwealth & Development Office (FCDO) i Unii Europejskiej (UE). Program ma wesprzeć 500 000 skrajnie biednych osób (przede wszystkim skierowanych do kobiet), aby połączyć się z głównym nurtem wzrostu gospodarczego i miejsc pracy w dwóch fazach. Będzie również odpowiadać na specyficzne potrzeby osób wykluczonych, takich jak osoby niepełnosprawne, etniczne, osoby starsze. Poza tym zbuduje również systemy krajowe, które są potrzebne do wspierania inwestycji publicznych i prywatnych w programy dotyczące skrajnego ubóstwa oraz podstawowe usługi, takie jak ochrona zdrowia i opieka społeczna.
Program jest skierowany do regionów, w których występowanie skrajnego ubóstwa jest wysokie, a spadek w ciągu ostatniej dekady był wolniejszy niż na innych obszarach. W fazie 1 obejmuje 263 związki z 15 zagrożonych ubóstwem dystryktów Bangladeszu. Są to północno-zachodnie: nadrzeczne golce i dzielnice wzdłuż brzegów rzek Teesta i Brahmaputra; południowo-zachodni pas przybrzeżny: napotykają okresowe cyklony, fale pływowe, wtargnięcie słonej wody i chroniczne zaleganie wody; i region haor na północnym wschodzie: który ma specyficzny ekosystem, oferujący minimalny zakres możliwości utrzymania, ponieważ pozostaje pod wodą przez prawie sześć miesięcy każdego roku. Poza tym niektóre strefy skrajnie podatne na ubóstwo otrzymają wsparcie w ramach programów innowacyjnych.
Program ma dostarczyć następujące orientacyjne wyniki do końca fazy 1:

a.Do 1 miliona osób skrajnie ubogich (250 000 gospodarstw domowych) wychodzi ze skrajnego ubóstwa i dokonuje znacznych postępów na drodze do dobrobytu;
b.357 000 kobiet i dzieci ma lepsze odżywianie, a kobiety w wieku rozrodczym i dorastające dziewczęta skorzystały z pakietu interwencji żywieniowych;
c.125 000 kobiet doświadcza znaczącej zmiany statusu społecznego i poziomu upodmiotowienia w gospodarstwie domowym i społeczności;
d. Zwiększona odporność na zmiany klimatyczne i inne wstrząsy dla 1 miliona skrajnie biednych ludzi.

Program ten rozszerza model stopniowego uzyskiwania środków do życia, który wydobył miliony ludzi ze skrajnego ubóstwa i rozprzestrzenił się na całym świecie, dodaje nowe funkcje, aby uczynić go jeszcze bardziej skutecznym, i zapewnia trwałe ostateczne wyjście z PPPP. Teoria zmiany opiera się na tym dostosowaniu. Przesuwa się od „ukończenia szkoły” do ścieżek wyjścia z ubóstwa, co będzie wspierać bardziej trwałe dochody i korzyści w zakresie rozwoju społecznego, zmniejszy podatność na wstrząsy i umożliwi gospodarstwom domowym dostęp do stałej ścieżki wzrostu.
Aby osiągnąć ostateczny cel projektu, kilka interwencji zostanie umieszczonych w terenie w ramach trzech głównych komponentów: środki utrzymania, odżywianie i mobilizacja społeczności wraz z trzema przekrojowymi komponentami: równość płci, włączenie osób niepełnosprawnych oraz katastrofy i zmiany klimatyczne.