TNSWIP

Woda jest bardzo ważnym i niezbędnym zasobem niezbędnym do życia człowieka. W szczególności słodka woda jest bardzo ważnym zasobem dla całego życia na Ziemi. Woda słodka stanowi zaledwie 2,5–2,75% całej wody dostępnej na Ziemi. Pozostała część wody to naturalnie słona woda, co poważnie ogranicza jej użyteczność. Woda słodka jest wykorzystywana przez ludzi do picia, rolnictwa i codziennych zajęć. Woda słodka występuje w postaci wód lodowcowych, wód gruntowych i powierzchniowych. Źródła słodkiej wody powierzchniowej obejmują rzeki, jeziora, stawy i strumienie. Wody powierzchniowe są najważniejszym źródłem świeżej wody dla każdego człowieka. Odpowiedzialna i skuteczna ochrona oraz wykorzystanie wód powierzchniowych ma zatem ogromne znaczenie. Woda słodka to odnawialny i ograniczony zasób. Świeżą wodę można uzupełnić poprzez opady atmosferyczne. Zlewnie i wody powierzchniowe są głównymi źródłami gromadzenia i magazynowania słodkiej wody zebranej w wyniku opadów atmosferycznych.

Wraz ze wzrostem liczby ludności i rozwojem gospodarczym obszary zurbanizowane rozszerzają się przestrzennie i tworzą nierównowagę ekologiczną. Rozrastające się miasta przekształcają pola uprawne, zbiorniki wodne i lasy w struktury miejskie, co prowadzi do braku równowagi ekologicznej. Imigracja ludności do obszarów miejskich doprowadziła do dramatycznego wzrostu liczby ludności miast, w których powstało większe zapotrzebowanie na ziemię, słodką wodę i inną infrastrukturę. Miasta zestresowane potrzebą infrastruktury i brakiem gruntów po niższych cenach prowadzą do rozwoju poziomego wzdłuż peryferii. Ekspansja przestrzenna miast uwydatnia powierzchnię zbiorników słodkowodnych. Przeprowadzono kilka badań, aby poznać stopień urbanizacji. W ciągu ostatnich trzydziestu lat kilka indyjskich miast przeszło intensywną urbanizację.

Ważną częścią infrastruktury krajobrazu miejskiego jest zbiornik wodny. Systemy zbierania wody deszczowej są wbudowane w elementy wodne, takie jak zbiorniki i stawy. Takie zbiorniki wodne są korzystne do nawadniania, zaopatrzenia w wodę pitną, uzupełniania wód gruntowych i wielu innych celów środowiskowych, takich jak kontrolowanie powodzi i erozji gleby. Działania antropogeniczne doprowadziły ostatnio do utraty kilku jednolitych części wód, co spowodowało stres w przypadku ocalałych zbiorników wodnych ze względu na możliwość degradacji. Inną kwestią jest ingerencja w regiony miejskie i podmiejskie. Ze względu na wzrost populacji miejskiej potrzeba więcej gruntów pod domy i inne obiekty. Drogie i ograniczone zasoby gruntów ostatecznie wywierają presję na jednolite części wód. Proces rozwiązywania problemu składa się z kilku etapów, od położenia kresu molestowaniu, przez przywrócenie stanu zdrowia, po monitorowanie.

Miejskie Indie są świadkami szybkiego rozwoju, który ma wpływ na los zbiorników wodnych. Chennai, jedno z najszybciej rozwijających się miast metropolitalnych w Indiach, nie jest wyjątkiem w procesie urbanizacji. Cenne zasoby wodne Chennai są pod poważną presją. Co więcej, niedawna, trwająca 100 lat, katastrofa powodziowa, która miała miejsce w listopadzie–grudniu 2015 r. w Chennai, miała tragiczne konsekwencje dla ludności tego kraju i ponownie skupiła uwagę na jednolitych zbiornikach wodnych. W związku z tym rząd stanu Tamil Nadu zamierza opracować aplikację informatyczną w ramach badania pilotażowego wykorzystującego sztuczną inteligencję i satelitę do monitorowania wtargnięć i jakości wody w zbiornikach wodnych w mieście Chennai i jego okolicach. Aby pomóc władzom w zapewnieniu widoczności zbiorników wodnych na ostatniej mili, technologie takie jak mobilność, GIS, teledetekcja i duże zbiory danych.